Recenzje
Każdy z tych tekstów zaczął się od zwykłego wieczoru. Ktoś włączył grę po pracy, ktoś inny został przy niej do późna i rano jeszcze pamiętał czyjś głos. Z takich nocy składamy recenzje. Mówimy o tym, co zostało w pokoju, kiedy ekran już zgasł.
Wiedźmin 3: Dziki Gon
Mokre Velen, polski Geralt i wieczór, który przeciąga się aż do ostatnich tramwajów.
Deszcz zostaje po napisach
Frostpunk 2
Stal, lód i jeden piec, który trzyma całe miasto. Gra na polski luty.
Ciepło jednego pieca
Cyberpunk 2077
Deszcz na betonie, kłótnia o czynsz w windzie i miasto, do którego wpada się na kilka nocy.
Miasto na kilka nocy
Kingdom Come: Deliverance II
Błoto, piwo, kiepski sen i droga, przy której pola mają kolor polskiej jesieni.
Droga do następnej wsi
Baldur's Gate 3
Sezon spędzony z ekipą, która kłóci się, milczy i siada razem przy ogniu.
Sezon przy wspólnym ogniu
This War of Mine
Cichy wieczór w zrujnowanym domu. Ktoś liczy jedzenie, a w naszej kuchni też robi się ciszej.
Światło jednej świecy
Dying Light 2
Dachy po zmroku i oddech na klatce. Miasto, które dobrze znamy z polskich nocy.
Dachy po zmroku
Hades
Krótka droga w dół, która zostaje na wiele wieczorów. Przy ogniu ktoś zawsze ma jeszcze jeden żart.
Droga do domu
Elden Ring
Szeroka, cicha kraina. Idzie się w niej jak po nieznanym wzgórzu, bez pośpiechu.
Wzgórze we mgle
Disco Elysium
Zimne morze i rozmowy, które zostają dłużej niż sen. Dobrze siada przy lampce, po polsku, wolno.
Rozmowa nad wodą